بهاری دیگر از راه رسید تا شادابی و سرخوشی را به زمین هدیه کند و جسم و جان طبیعت و انسان را از جمود و یخ زدگی رها سازد.

مقدمه

در روزهای اخیر و با نزدیک شدن به دهمین انتخابات ریاست جمهوری، بحث تاثیر سیاستهای اقتصادی دولت نهم بر افزایش و یا کاهش فقر و نابرابری به یکی از پرسشهای چالش بر انگیز تبدیل گردیده است. متاسفانه پاسخهائی که به این سوال داده می شود نه بر اساس مطالعات علمی و قابل ارزیابی، بلکه بیشتر بر مبنای برداشتهای شخصی و یا مطالعات خصوصی است و غالب آنها را نیز می بایست از منظر موقعیت شغلی فرد پاسخگو ارزیابی کرد. معمول است که متصدیان امور و صاحبان قدرت، فقر و نابرابری را ناچیز و در حال حذف اعلام می کنند، در حالیکه علاقمندان به قدرت همواره آنرا  رو به افزایش می دانند. از اینرو است که از یک سو بشارت به پایان محرومیت و برگزاری جشن پایان محرومیت در سال آتی داده می شود و از سوی دیگر خبر از افزایش مرگ و میر در اثر سوء تغذیه و آن نیز در پایتخت به گوش می رسد.

آسیای مرکزی یکی از کم آب ترین مناطق دنیا

گسترش صحراهای "قره قوم"، "قزل قوم" و خشک شدن دریاچه آرال در دهه های اخیراز جمله نمودهای  کاهش آب در منطقه آسیای میانه است. عدم همکاری کشورهای منطقه برای حل بحران آب سبب شده است که مسئله آب در آسیای مرکزی تابحال لاینحل بماند.

به نظر کارشناسان نشست مجمع جهانی آب در استانبول گام کوچکی است برای کمک به این کشورها تا بجای "جنگ لفظی" از "دیپلماسی گفت و گوی و مذاکره" استفاده کنند.

اتحادیه اروپا روز چهارشنبه ۱۹دسامبر، به معرفی برنامه‌های خود برای حفاظت از جو می‌پردازد. روی سخن این بار با سازندگان خودروست. این اتحادیه درصدد است انتشار گاز دی اکسید کربن در فضا را کاهش دهد. شرکت‌های خودرو سازی آلمانی اما معتقدند که متضرر اصلی این مقررات‌، نه شرکت‌های خودروسازی ایتالیایی یا فرانسوی که غالباً سازنده‌ی خودروهای کم مصرف‌اند، که شرکت‌های بزرگ آلمانی‌‌اند.

در پیشنهاد کمیسیون اتحادیه اروپا آمده است که خودروهایی با دوبرابر وزن یک خودروی کوچک، تنها مجاز به تولید و انتشار ۶۰ درصد CO2 بیشتراند. هدف اتحادیه اروپا از وضع چنین مقرراتی، ایجاد تحرک در شرکت‌های بزرگ برای ساخت خودروهایی است که تا سال ۲۰۱۲ قادرند ۱۹ درصد دی اکسید کربن کمتر از امروز تولید کنند. از سال ۲۰۱۲ به بعد این اتحادیه برای سازندگان خودرو که به این مقررات پایبند نیستند، "جریمه‌های جوی تصاعدی" در نظر می‌گیرد. این جریمه‌ها با ۲۰ یورو برای هر یک گرم دی اکسید منتشر شده‌ی اضافی توسط خودروهای نوساز، آغاز شده و در سال ۲۰۱۵ به ۹۵ یورو می‌رسد. بر پایه‌ی پیش‌بینی کمیسیون اتحادیه اروپا، با اجرای این قوانین، خودروهای نوساز برای مشتریان، به طور میانگین ۱۳۰۰ یورو گران تر تمام خواهد شد.

شرکت‌های خودروسازی بزرگ، متضرران اصلی

میزان انتشار گاز CO2 خارج شده از اگزوز خودروهای تازه ساز، از سال ۲۰۱۲ نباید از ۱۲۰ گرم در هر کیلومتر بیشتر باشد، یعنی یک چهارم مقدار کنونی. در صورت سرباززدن سازندگان خودرو از این مقررات، آنها موظف به پرداخت جریمه خواهند بود. با اجرای چنین مقرراتی ضرر اصلی بیش از همه متوجه شرکت‌هایی مانند دایملر(Daimler) و بی ام و (BMW) خواهد بود.

کشورهای عضو اتحادیه، درباره‌ی این پیشنهاد و برای تصویب آن مشورت خواهند کرد. دولت آلمان از هم اکنون مخالفت خود با وضع مقررات جوی برای خودروسازان را اعلام کرده است. آلمان بیم آن را دارد که اجرای این قوانین به ضرر شرکت های آلمانی تمام شود.

در اتحادیه اروپا سهم خودروها در انتشار گاز دی‌اکسیدکربن در جو ، ۱۲ درصد است.

مقرراتی برای حفاظت از جو یا علیه آلمانی‌ها؟

پیش از نشست، بحث‌های سنگینی بر سر این مقررات در گرفت. هدف اتحادیه اروپا از وضع چنین مقرراتی، حفاظت از جو با ایجاد تحرک در شرکت‌های خودروسازی برای تولید خودروهای سازگار با محیط زیست است. یک سوی دیگر این قضیه، ضررهای کلان اقتصادی و از بین رفتن فرصت های شغلی است که در اثر وضع مقررات، گریبانگیر شرکت‌های بزرگ خودروسازی خواهد شد.

زیگمار گابریل، وزیر محیط زیست آلمان، مقررات اتحادیه اروپا برای سازندگان خودرو را "جنگ رقابتی" خودروسازان علیه شرکت‌های آلمانی می‌داند. به اعتقاد او این برنامه‌ها ربطی به حفاظت از جو نداشته و تنها مسئله رقابت تولیدکنندگان فرانسوی و ایتالیایی با رقیب آلمانی است . او به اتحادیه اروپا از "سیاست‌های رقابتی" که زیر "پوشش حفاظت از جو" اجرا می‌شوند،هشدار داد.

آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان نیز نسبت به ضرر وارده به شرکت‌های خودروسازی آلمانی مانند دایملر و بی ام و هشدار داده است

آمارها نشان می‌‌دهند که راندمان آبیاری ما در بخش کشاورزی در حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد است. یعنی در کشوری که تا این حد بحران آب دارد، ۶۵ درصد آبی را که با این هزینه‌های گزاف به سطح منطقه می‌رسانیم عملا به مصرف تولید ماده‌ی غذایی نمی‌رسد. بنا بر آمارها، ما به ازای هر متر مکعب آب مصرفی حدود ۷۰۰ گرم ماده‌ی خشک می‌توانیم تولید کنیم. در صورتی که رقم میانگین این چیزی حدود یک و شش‌دهم کیلوگرم است. و در کشورهای توسعه‌یافته به ازای هر متر مکعب آب بین ۳ تا ۴ کیلوگرم ماده‌ی غذایی تولید می‌شود. وقتی که ما هنوز نتوانستیم از نظر نرم‌افزاری بخش کشاورزی را تجهیز کنیم و تولید در واحد سطح را افزایش دهیم بهتر است رویکردمان به این سمت باشد که آن جنبه‌ها و مزیت‌هایی را در کشور خودمان سرمایه‌گذاری کنیم که واقعا مزیت‌های بالقوه‌ای است. مثل اکوتوریسم که کشور ما به هر حال جزو ۱۰ کشوری است که از نظر جاذبه‌های طبیعی سرآمد هست. مثل استفاده از انرژی‌های خورشیدی و بادی. در آلمان بیشترین میزان دریافت انرژی خورشیدی حدود ۱۱۰۰ کیلووات بر متر مربع در ساعت است. در صورتی که کمترین میزان دریافت انرژی خورشیدی در ایران در شمال کشور ۱۵۰۰ کیلووات بر متر مربع در ساعت است. در آلمان ۲۵ درصد انرژی از انرژی‌های نو تأمین می‌شود. در صورتی که در ایران عملا هیچ است و ما مناطقی داریم که در هر متر مربع آن می‌شود، حدود ۲۵۰۰ کیلووات در ساعت در متر مربع انرژی به دست آورد. ما می‌توانیم از هر هکتار از بیابان‌های خودمان تا ۲ مگاوات برق تولید کنیم. بیابان‌هایی که ازمهم‌ترین مزیت‌هایش این است که هیچ متعارضی هم ندارد و ما در کشور خودمان بیش از ۳۲ میلیون هکتار بیابان داریم.

انتشار مطالبی در مورد تختی بار دیگر بحث­هایی را در مورد خودکشی یا کشته شدن این قهرمان ملی دامن زده است. علی میرزایی، مدیر مسئول و سردبیر فصلنامه «نگاه نو» در مروری بر کارنامه غلامرضا تختی می­نویسد «او کوشنده­ای پاکیزه کردار و هدفمند در حوزه سیاست بود، اما این جنبه از کنش اجتماعی او، به عمد یا به سهو، مغفول مانده و عموم از آن آگاهی چندانی ندارند.» میرزایی ابراز امیدواری می­کند بخشی از مقاله­اش در ویژه­نامه تختی «نخستین گام را برای جبران این کاستی بردارد.»

سبز پرس - گروه محیط انسانی ؛ مهناز ابوالحسنی : باران هاي اسيدي در بسیاری از نقاط جهان، از جمله ایران هر ساله خسارت های بسیاری به محيط زيست و اقتصاد وارد می کنند.