دکتر حسن ارجمندي خاک شناس و کارشناس برنامه ريزي منطقه اي در گفتگو با خبرگزاري محيط زيست ايران ضمن اشاره به گزارش سالانه فائو (سازمان جهاني خوارو بار و کشاورزي) در زمينه فهرست مناطق در معرض بيشترين خطر بيابان زايي در جهان حضور ايران در صدر فهرست کشورهايي که بيابان زايي در آنها عمدتا منشاء انساني دارد را تاسفبار دانست.
وي افزود بيابان زايي سه منشاء متفاوت کليماتولوژيکي، ژئومورفولوژيکي و انساني دارد که در هر کدام از بيابان هاي جهان کمابيش با ضرايب متفاوت در شکل گيري چشم انداز نقش دارند. اما ترديدي نيست که في المثل در جنوب اروپا بيابانزايي عمدتا منشاء اقليمي دارد، در شبه جزيره عربستان ترکيبي از دو عامل اقليمي و ژئومورفولوژيکي و در کشوري همچون ايران با وجود تاثير بلاانکار عامل اقليم، فعاليتهاي انساني عامل نخست بيابان زايي محسوب مي شود. دکتر ارجمندي افزود تخريب پوشش گياهي، دستکاري خامدستانه و کوته بينانه در نظام آب شناختي زمين، فرو نشاندن سطح آبهاي زيرزميني و نابودي معيشت هاي محلي در مناطق جنب بياباني از جمله فعاليت هاي انساني هستند که بيابان زايي را گسترش مي دهند. فعاليت هايي که متاسفانه به شدت در ايران تداوم دارند و هشدارهاي کارشناسان هرگز نتوانسته باعث کاهش روند آنها شود. وي اشاره کرد در حالي که روزانه رسانه هاي جمعي مطالب مختلفي در باره خطرات گسترش روندهاي مخربي مثل بيابانزايي، جنگل زدايي و فرسايش خاک منتشر مي کنند اما ظاهرا همه نهادهاي مرجع دراين باره به مرحله بي حسي و بي تفاوتي رسيده اند. دکتر ارجمندي اشاره کرد اينکه فائو مي گويد ما حتي از ممالک شاخ آفريقا هم بيابانزاتر و به الزامات حياتي مديريت محيطي بي تفاوتتر هستيم قطعا افتخار بزرگي محسوب نمي شود و گذشته از واقعيات تلخ زيستي آن ميتواند به اعتبار بين المللي ما هم خيلي لطمه بزند.
عکس: عباس جعفري- کوير مرکزي ايران